506151105 info@abcwood.pl
  • Drewno od zamierzchłych czasów miało zastosowanie nie tylko praktyczne lecz również magiczne i obrzędowe. Mowa tu o maskach- przykrywających twarz lub jej część fragmentach drewna lub kamieni pierwotnie rzeźbionych na wzór twarzy wyrażających określone emocje, pysków zwierząt bądź potworów.
  • Maski są obecne w bardzo wielu kulturach. Wśród ludów zbieracko – łowieckich idea ta praktykowana była w celu zamaskowania myśliwego podczas polowania na zwierzęta. Stąd też w kulturach tych przedstawiano przeważnie głowy jeleni, bizonów, niedźwiedzi, dzików, wilków czy ptaków.
  • Ludy przekonane były o tym, że maska jest nie tylko wyobrażeniem danego stworzenia lecz wiąże się z obecnością rzeczywistej postaci, otaczały ją religijną czcią. Według archaicznych tradycji osoba nakładająca maskę reprezentowała zmarłych. Wierzono, że za sprawą maski granica między śmiercią a życiem zanika, zmarli przemieniają się w żywych, zaś żyjący- w zmarłych. Dzięki masce umarli przemieniali się w żywych, zaś żywi w zmarłych, a granica między życiem i śmiercią zostaje przekroczona. Maska utożsamiana ze strachem przed śmiercią zmienia swoją funkcję w starożytnej Grecji, gdzie w amfiteatrach podczas komedii ośmiesza i dystansuje do konieczności umierania.
  • Od średniowiecza maski zdobiły twarze uczestniczących w zabawach karnawałowych tłumów, które to zabawy otrzymały nazwę maskarad. Od XVI w. maski wprowadzono do teatru dworskiego, później do commedii dell’arte.
  • W starożytnych chińskich tekstach opisujących rytuały odstarszania demonów za panowania dynastii Zhou (XII w. p.n.e.-256 r. p.n.e.)mowa jest o maskach noszonych przez wykonujących owe rytuały magików zwanych fangxiangshi. Podobne rytuały odstraszania demonów można współcześnie spotkać w japońskim folklorze.
  • Najstarsza odkryta przez japońskich archeologów w Sakurai na wyspie Honsiu drewniana maska liczy sobie 1800 lat.
  • Odkryta część maski ma 23 cm wysokości, 7 cm s zerokości i 5 mm grubości. dostzrec w niej można otwór na oko oraz mniejszy otwór na sznurek, który pozwalał mocować ją na twarzy. Na zabytku tym nie ma żadnych śladów rzeźbionych zdobień oraz farby.
  • Inaczej rzecz się ma z maskami Przeciwnie, są wykorzystywane do kontaktów ze światem duchów. Odgrywają ważną rolę we wszelkich ceremoniach, inicjacjach młodych mężczyzn oraz w tańcu. Należy pamiętać, że maska pozbawiona tańca, muzyki, stroju i wtajemniczenia „języka” danego obrzędu, traci swoje znaczenie symboliczne. Maski różnią się kształtem i stylem, zawsze mają bogatą formę przekazu. Występują w formach od maleńkich tak zwanych „paszport” (maski Dan, Wybrzeże Kości Słoniowej) do ogromnych masek Dogonów z Mali.
  • Maski mogą być wykonane z drewna, mosiądzu, cyny, skóry, tkaniny a nawet złota (Ashanti). Wyróżniamy różne typy masek: hełmowe (zakładane na całą głowę), kapeluszowe (noszone na czubku głowy), twarzowe (zakładane lub trzymane przed twarzą), maski NIMBA ludzi Baga z Gwinei (zakładane na ramiona tancerza) oraz maski zrobione z kości słoniowej noszone na biodrach z Królestwa Beninu (dzisiejsza Nigeria ). Przedstawiają często postać ludzką lub zwierzęcą. Rzeźbione są bardzo realistycznie, często przedstawiają idealną postać kobiety, matki, przodka lub ducha buszu. Czasem maski łączą cechy ludzkie i zwierzęce.